Nieorganiczne odpady chemiczne rzadko nadają się do recyklingu materiałowego — większość wymaga neutralizacji. Wyjątkiem są stężone kwasy, zasady i sole, które wracają do obiegu jako surowce.
Kod odpadu nie oznacza konkretnego materiału — pod tym samym kodem mogą występować odpady o zupełnie różnym składzie i czystości. Zanim założysz, że dany odpad nadaje się do recyklingu materiałowego, zweryfikuj jego rzeczywisty skład u wytwórcy (karta charakterystyki, deklaracja, badania) oraz potwierdź z odbiorcą, że posiada proces R dla tego kodu.
Jakie materiały kryją się pod kodami tej grupy
- odpady z produkcji kwasów i zasad
- sole i osady nieorganiczne
- zużyte katalizatory nieorganiczne
- odpady azbestowe (17 06 05*)
Procesy technologiczne stosowane przy odzysku
- neutralizacja i detoksykacja (procesy D)
- odzysk soli i kwasów metodami chemicznymi
- stabilizacja odpadów niebezpiecznych
Co sprzyja wykonaniu recyklingu
- wysoka koncentracja jednego składnika (np. kwas)
- zastosowanie odpadu jako surowca w innej instalacji chemicznej
Co recyklingowi przeszkadza
- mieszanki reaktywnych substancji
- toksyczność i żrącość — ograniczenia transportu ADR
- brak instalacji z procesami R dla tych kodów
Parametry, które warto sprawdzić przed przekazaniem
- pH i stężenie substancji aktywnej
- reaktywność i łatwopalność
- zgodność z warunkami transportu ADR
Jak znaleźć odbiorcę z procesem R dla tych kodów
W MidWaste wybierz kod z grupy 06 w katalogu lub generatorze leadów, ustaw swoje województwo i rok sprawozdania, a zobaczysz podmioty, które zgłosiły ten kod jako zbierane lub przetwarzane. Przy przetwarzaniu sprawdź proces R w raporcie spółki — tylko podmiot z procesem odzysku (R1–R13) realnie zagospodaruje odpad zamiast go przechować.
Materiał ma charakter informacyjny. Możliwość recyklingu zależy od rzeczywistego składu odpadu, nie od samego kodu — zweryfikuj go przed przekazaniem.