Rozpuszczalniki da się regenerować destylacją i wracają do obiegu — ale tylko czyste frakcje. Mieszanka pięciu rozpuszczalników to już kandydat do spalenia, nie do odzysku.
Kod odpadu nie oznacza konkretnego materiału — pod tym samym kodem mogą występować odpady o zupełnie różnym składzie i czystości. Zanim założysz, że dany odpad nadaje się do recyklingu materiałowego, zweryfikuj jego rzeczywisty skład u wytwórcy (karta charakterystyki, deklaracja, badania) oraz potwierdź z odbiorcą, że posiada proces R dla tego kodu.
Jakie materiały kryją się pod kodami tej grupy
- zużyte rozpuszczalniki bez halogenów
- rozpuszczalniki chlorowane i fluorowane
- czynniki chłodnicze (freony)
- zużyte glikole i płyny chłodnicze
Procesy technologiczne stosowane przy odzysku
- regeneracja destylacyjna rozpuszczalników (R2)
- rekultywacja lub odzysk czynników chłodniczych
- odzysk energetyczny frakcji halogenowanych w wyspecjalizowanych instalacjach
Co sprzyja wykonaniu recyklingu
- jednorodny rozpuszczalnik o znanym składzie
- minimalna zawartość wody i zanieczyszczeń
- separacja frakcji chlorowanych od niechlorowanych
Co recyklingowi przeszkadza
- mieszanki wielu rozpuszczalników
- wysoka zawartość wody lub żywic
- freony zubożone ozonowe wymagające unieszkodliwienia
Parametry, które warto sprawdzić przed przekazaniem
- skład chromatograficzny (GC-MS)
- zawartość wody i halogenów
- temperatura wrzenia i łatwopalność
Jak znaleźć odbiorcę z procesem R dla tych kodów
W MidWaste wybierz kod z grupy 14 w katalogu lub generatorze leadów, ustaw swoje województwo i rok sprawozdania, a zobaczysz podmioty, które zgłosiły ten kod jako zbierane lub przetwarzane. Przy przetwarzaniu sprawdź proces R w raporcie spółki — tylko podmiot z procesem odzysku (R1–R13) realnie zagospodaruje odpad zamiast go przechować.
Materiał ma charakter informacyjny. Możliwość recyklingu zależy od rzeczywistego składu odpadu, nie od samego kodu — zweryfikuj go przed przekazaniem.