Zużyte pojazdy, elektronika i baterie to najcenniejsza frakcja odpadów — odzysk surowców z elektroniki i akumulatorów to strategiczny rynek, wymagający jednak specjalistycznych instalacji.
Kod odpadu nie oznacza konkretnego materiału — pod tym samym kodem mogą występować odpady o zupełnie różnym składzie i czystości. Zanim założysz, że dany odpad nadaje się do recyklingu materiałowego, zweryfikuj jego rzeczywisty skład u wytwórcy (karta charakterystyki, deklaracja, badania) oraz potwierdź z odbiorcą, że posiada proces R dla tego kodu.
Jakie materiały kryją się pod kodami tej grupy
- zużyte pojazdy (ZSEE i ich części)
- zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny
- zużyte baterie i akumulatory
- zużyte opony
Procesy technologiczne stosowane przy odzysku
- demontaż i odzysk podzespołów (R3)
- recykling metali z elektroniki (R4)
- granulowanie opon na SBR i mączki gumowe (R3)
- odzysk ołowiu i plastiku z akumulatorów (R4)
Co sprzyja wykonaniu recyklingu
- sprawny demontaż i segregacja frakcji
- elektronika nieszkodzona, z baterią odłączoną
- baterie litowe z oznaczeniem stanu naładowania
Co recyklingowi przeszkadza
- rtęć i freony w starszym sprzęcie
- mieszanie baterii litowych z ołowiowymi
- uszkodzenia mechaniczne ogniw (ryzyko pożaru)
Parametry, które warto sprawdzić przed przekazaniem
- stan techniczny i kompletność sprzętu
- rodzaj baterii i zawartość metali
- zawartość substancji niebezpiecznych (rtęć, freony)
Jak znaleźć odbiorcę z procesem R dla tych kodów
W MidWaste wybierz kod z grupy 16 w katalogu lub generatorze leadów, ustaw swoje województwo i rok sprawozdania, a zobaczysz podmioty, które zgłosiły ten kod jako zbierane lub przetwarzane. Przy przetwarzaniu sprawdź proces R w raporcie spółki — tylko podmiot z procesem odzysku (R1–R13) realnie zagospodaruje odpad zamiast go przechować.
Materiał ma charakter informacyjny. Możliwość recyklingu zależy od rzeczywistego składu odpadu, nie od samego kodu — zweryfikuj go przed przekazaniem.